مقايسه‌ي تطبيقي داستان سياوش در شاهنامه و واقعه‌ي كربلا

داستان سياوش از زيباترين و دل انگيزترين و در عين حال غم انگيزترين داستان هاي شاهنامه است.داستان شاهزاده اي نجيب و پاكدامن كه براي حفظ نجابت خود و نجات يافتن از توطئه هاي سودابه(نامادري خويش)از همه چيز خود مي گذرد و به سرزمين تورانيان مي گريزد و در آن جا با توطئه ي كرسيوز(برادر افراسياب)به قتل مي رسد.بي راه نرفته ايم اگر سياوش را به دليل مظلوميت و پاكدامني اش«شهيد ايران باستان»بخوانيم.با مطالعه ي داستان سياوش و تأمل در آن ،هر ايراني مسلماني متوجه شباهت داستان اين شاهزاده ي ايران باستان و واقعه ي كربلا و اتفاقاتي كه براي امام حسين(ع) و ياران وفادار ايشان افتاد ، مي شود. شباهت هايي كه نمي توان بي تفاوت از كنار آن گذشت و وجود آن ها را اتفاقي دانست.اين مقاله در پي آن است تا با مراجعه به كتب مختلف مربوط به واقعه ي كربلا و كتاب هاي تاريخي متفاوت،اين تشابهات را نشان دهد و بيان كند كه فردوسي در سرودن داستان سياوش علاوه بر منابع خود به جهت تقدس بخشيدن بيشتر به سياوش،به حادثه ي كربلا هم نظر داشته.