بررسي انسجام و پيوستگي در شعر آرش كمانگير سياوش كسرايي برپايه نظريه انسجام هليدي و حسن

متن پژوهي در ادوار مختلف مورد توجه محققان بوده است و با انجام چنين تحقيقاتي ، متون شكل گسترده تري مي يافتند زيرا پژوهشگر بر مبناي فهم و درك خود مطالب آن را توضيح مي داد و گره‌هايش را مي گشود و البته صرفاً دانش و بينش محقق بود كه در اين راه زمينه ساز توصيف و تفسير مي شد.با پديد آمدن انديشه هاي نو در علوم و خصوصاً در زبان و ادبيّات ملل و نضج يافتن علم زبان شناسي در قرون اخير ، نظريات گوناگوني درباره چگونگي دستيابي به عمق معنايي متون ارائه مي شود كه در اين ميان تحليل متن در مركز اين بازخواني ها قرار گرفته است. الگوي انسجام هليدي و حسن (1974و 1985) يكي از ابزارهاي جديد در تحليل و بررسي متون است و مي توان وجود يا عدم انسجام متن را اثبات نمود . يكي از شاهكارهاي ادب معاصر ، شعر «آرش كمانگير» سياوش كسرايي داراي بياني ساده و برخوردار از ظرافت هاي زبان فارسي نوين كه اثري ارزشمند و ماندگار گرديده است . در اين مقاله به بررسي عوامل انسجام بخش متن در « آرش كمانگير » با توجه به نظريه انسجام هليدي و حسن(غير ساختاري) مي‎پردازيم تا ضمن ارائه نگاه جديدي در شناخت اين اثر حماسي ، الگويي با معيارهاي زبا‎ن‎شناسي در سنجش انسجام متن ارائه كرده باشيم زيرا آنچه كه در بلاغت سنتي با عنوان انسجام به كار مي رود ، بيشتر در قالب جمله است و در داوري در باب متن به ارائه معيارهاي دقيقي نمي انجامد و بيشتر در قالب ارزشگذاري كيفي بيان مي شود .روش تحقيق اين مقاله توصيفي – تحليلي با رويكرد انسجام شناسي و استفاده از الگوي هليدي و حسن است.