مطالعه تأثير عمليات حرارتي حل­سازي دو مرحله­اي بر خواص فولاد هدفيلد با ميزان منگنز بالا

/

در اين مقاله تأثير عمليات حرارتي حل­سازي دو مرحله­اي بر تغييرات ميكروساختار و خواص سختي فولاد هدفيلد در محيط­هاي متفاوت سردسازي مورد بررسي گرفته است. نمونه­هاي متفاوت از جنس فولاد هدفيلد با ميزان منگنز بالا (5/17 درصد وزني)، كاربيدهاي آلياژي و ناخالصي­هاي سولفيدي آماده شد. با استفاده از ميكروسكوپ الكتروني روبشي، ميكروسكوپ نوري، پراش اشعه ايكس، طيف­سنجي متفرق انرژي و آزمون سختي راكول B مطالعه ريزساختار و خواص نمونه­ها انجام شد. نتايج نشان مي­دهد كه نمونه با مقدار اندازه متوسط دانه 145 ميكرومتر با حل­سازي دو مرحله­اي، داراي كمترين مقدار كاربيد منگنز-آهن است و كمترين ميزان سختي را نشان مي­دهد. محيط سردسازي حاوي نمك طعام اگرچه به دليل افزايش سرعت سردشدن ساختار تقريباً يكنواختي را از زمينه آستنيتي فراهم مي­كند وليكن باعث ايجاد ترك­هاي ميكروسكوپي روي سطح نمونه شد و لذا محيط سردسازي جايگزين براي مرحله دوم حل­سازي، مي­تواند محيط مخلوط آب و يخ بدون نمك طعام باشد. در اين حالت، اندازه متوسط دانه به 115 ميكرومتر كاهش يافته و فاز (Fe, Mn)3C در زمينه آستنيتي نيز به­صورت محدود توزيع شد و ميزان سختي 4/95 راكول B را نشان داد. همچنين افزايش دماي حل­سازي در مرحله دوم از 1050 به 1100 درجه سانتي ­گراد موجب كاهش ميزان ناخالصي­هاي سولفيدي شد.

/