انرژي اتمي و بايسته هاي اخلاقي آن

انچه درپي خواهد آمد تبيين چگونگي ارتباط ضروري بين به كارگيري انرژي اتمي و بايسته هاي اخلاقي است. هر فعلي كه متصف به يكي ازاين هفت مفهوم ؛ خوب يا بد ، صواب و خطا، بايد و نبايد و وظيفه بشود اخلاقاً الزامي خواهد بود و يك بايسته اخلاقي به شمارخواهد رفت. فرض براين است كه علم و اخلاق و ازآن نمونه ، انرژي اتمي واخلاق نمي تواند گسسته و جداي ازهم باشد عوامل و بسترهايي درطول تاريخ و درحال حاضر وجود دارد كه اين موضوع را پديد آورده است؛ گسست رابطه علم و اخلاق درغرب، كشتار مردم هيروشيما و ناكازاكي و بحران محيط زيست فعلي، عوامل و بسترهايي است كه درطول تاريخ و درحال حاضر ،موضوع يادشده را پديد آورده است. با ديد اخلاق هنجاري و با عنايت به نظريه غايت گروي مي توانيم بگوييم به كارگيري انرژي اتمي هم آثار مثبت دارد و هم ممكن است آثارمنفي داشته باشد. با ديد اخلاق توصيفي؛ اخلاق اسلامي ، نيز مي توانيم بگوييم كه به كارگيري انرژي اتمي بدون درنظر گرفتن اصول و قواعد اخلاق اسلامي ميسر نيست و گرنه غ يراخلاقي خواهد بود بنابراين ها، به كارگيري انرژي اتمي لازمه اش، پاي بندي به الزامات و بايسته هاي اخلاقي است.