بررسي تاثيرات مقياس مدل در تست مقاومت شناورهاي پروازي

تست مدل مقياس شده در حوضچه كشش روشي مرسوم جهت تخمين مقاومت كشتي در آب آرام است. به دليل اين كه امكان حصول تشابه رينولدز و فرود بين شناور مدل و شناور اصلي به طور همزمان فراهم نيست، اثرات مقياس همواره بر نتايج اين تستها حكمفرما مي¬باشد. در خصوص تاثيرات مقياس در شناورهاي جابجايي اطلاعات كافي موجود بوده ليكن در خصوص شناورهاي تندرو اطلاعات چنداني منتشر نشده است. تاثيرات طول مدل بر مقاومت در محدوده¬هاي سرعتي مختلف متفاوت بوده و لازم است اين موضوع با جزئيات بيشتري مطالعه شود. در اين مقاله برون¬يابي نتايج تست مقاومت شناورهاي تندرو تك بدنه به شناور واقعي مورد مطالعه قرار گرفته است. تستهاي مدل شناور پروازي تك بدنه با دو طول متفاوت مدل انجام شده است. ضريب مقاومت اصطكاكي بر اساس رابطه ITTC-57 محاسبه شده و ضريب مقاومت باقيمانده محاسبه شده است. بر اساس نتايج حاصل بخش بزرگي از مقاومت كشتي در اعداد فرود زير 3/0 و بالاي 9/0 شامل مقاومت اصطكاكي است. در سرعتهاي متوسط بخش اندكي از مقاومت شناور تندرو مقاومت اصطكاكي بوده و سايز مدل در اين محدوده تاثير چنداني بر ضريب مقاومت باقيمانده ندارد.