ارزيابي ضريب بار محيطي براي سكو جكت فلزي واقع در خليج فارس با استفاده از تحليل قابليت اطمينان

در سال¬هاي اخير تحقيقات بسياري به منظور بومي سازي آئين¬نامه ISO19902 براي طراحي سكوهاي جكت فلزي در نقاط مختلف جهان صورت پذيرفته است. اگرچه استفاده از آئين¬نامه¬ي API-WSD در حال حاضر متداول بوده اما استفاده از آئين¬نامه¬اي با روش LRFD كه به تخصيص ضرايب بار و مقاومت بصورت مجزا پرداخته باشد، در حال گسترش است. تاكنون تحقيقات مختصري در اين رابطه براي منطقه¬ي خليج¬فارس صورت گرفته است لذا خلاء بزرگي در اين زمينه براي صنعت فراساحل ايران وجود دارد. براي ارزيابي ضرايب بار محيطي از روش¬هاي تحليل قابليت اطمينان استفاده مي¬شود. در اين نوع تحليل عملكرد سازه بوسيله تابع شرايط حدي براي حد بحراني خرابي تعريف مي¬شود. در اين مقاله ابتدا به بررسي عدم قطعيت¬هاي موجود در مقادير بار و مقاومت پرداخته شده و پارامترهاي آماري مورد نياز بدست آورده شده است. سپس با استفاده از روش قابليت اطمينان بر پايه عضو سازه¬اي، مقادير شاخص قابليت اطمينان اعضاي لوله¬اي سكوي جكت بدست آمده و با مقادير شاخص قابليت اطمينان هدف، بدست آمده از روش WSD، ارزيابي شده و در نهايت ضريب 28/1 براي بار محيطي خليج¬فارس تعيين گرديده است. اين ضريب از ضرايب پيشنهاد شده در منابع براي خليج مكزيك و درياي مديترانه كمتر و از اندونزي و بخش جنوبي درياي شمال بيشتر بوده ولي نزديك به مقادير بخش شمالي درياي شمال و مالزي مي¬باشد.