نقش انسان در بروز سيل و آب گرفتگي شهري و اقدامات و ميزان آمادگي شهرداري اصفهان در راستاي مواجهه با آن

امروزه توسعه روزافزون شهرها، گسترش شهرنشيني، تغييرات محيطي شهرها و مسائل ناشي از آن، يكي از موضوعات مهم در پيش روي مديران شهري است كه در صورت آينده‌نگري و برنامه‌ريزي صحيح، نه تنها مي‌توان چالش‌هاي به وجود آمده را كنترل نمود، بلكه مي‌توان كنترل آينده را نيز در دست گرفت. يكي از مسائل مطرح در توسعه شهري و برنامه‌ريزي براي آن، موضوع سيلاب و آب‌گرفتگي شهري (رواناب سطحي) ناشي از نزولات جوي است كه به دليل افزايش سطوح غيرقابل نفوذ و يا با نفوذپذيري كم خيابان‌ها، معابر در سطح شهرها، شيب نادرست معابر هنگام بارندگي و ... با سرعت بالا و حجم زياد در آبراهه‌هاي مصنوعي جريان يافته و موجب آب‌گرفتگي سطح معابر، روان شدن سيلاب در شهرها مي‌گردند. ازاين‌رو چاره‌انديشي و برنامه‌ريزي براي جمع‌آوري و هدايت اين آب‌ها كه از نعمت الهي به شمار رفته و مايه بركات بسيار براي انسان‌ها است، همواره مورد توجه مسئولين و مديران شهري بوده است. اين مقاله به نقش انسان در بروز سيل و آب گرفتگي شهري و همچنين اقدامات و ميزان آمادگي شهرداري اصفهان در راستاي مواجهه با آن مي‌پردازد. روش اين پژوهش مطالعات كتابخانه‌اي، اسنادي و بازديد ميداني مي‌باشد. نتايج به دست آمده نشان مي‌دهد علاوه بر در نظر گرفتن اهميت همدلي و فعاليت مثبت و مؤثر دستگاه‌هاي خدماتي و امدادي مرتبط، شهروندان نيز بايد اعتقاد پيدا كنند مي‌توانند در راستاي پيشگيري از وقوع سيل و آب‌گرفتگي شهري و ... مفيد واقع شوند و از طرف ديگر كاهش آسيب‌پذيري شهر در برابر سوانح، از جمله سيل و آب‌گرفتگي، هنگامي تحقق خواهد يافت كه ايمني شهر در برابر خطرات سيل به‌عنوان يك هدف اساسي در تمامي سطوح برنامه‌ريزي از معماري تا آمايش سرزمين وارد گردد.