ارزيابي تأثير اقليم بر روي بهترين توزيع آماري در آناليز فراواني دبي حداكثر سيلاب

مسئله‌اي كه در آينده‌اي نه چندان دور بخش‌هاي عمده‌اي از جهان از جمله ايران با آن مواجه خواهند شد كمبود منابع آب مي‌باشد لذا بايد مديريت دقيق و اساسي در اين زمينه صورت گيرد. لازمه اجراي طرح‌هاي مديريت منابع آب برآورد دقيق مقدار دبي حداكثر لحظه‌اي رودخانه‌ها است. روش‌هاي مختلفي جهت برآورد دبي وجود دارد كه يكي ازاين‌روش‌ها، استفاده از توزيع‌هاي آماري مي‌باشد ولي ازآنجايي‌كه كشور ايران داراي مناطق اقليمي متفاوت مي‌باشد جهت برآورد دبي، شناخت بهترين توزيع آماري متناسب با هر اقليم ضروري است. لذا تحقيق حاضر جهت تعيين بهترين توزيع آماري در استان‌هاي خراسان رضوي، خراسان شمالي، گلستان، مازندران و گيلان كه داراي اقليم‌هاي متفاوت هستند، صورت گرفت در اين پژوهش با استفاده از 40 سال آمار دبي حداكثر لحظه‌اي 18 ايستگاه هيدرومتري و با استفاده از نرم‌افزار Easyfit توزيع‌هاي آماري مناسب با داده‌ها، برازش يافت. نتايج نشان داد كه در استان خراسان رضوي توزيع‌هاي Fatigue Life، Burr و Fatigue Life (3P)، در استان خراسان شمالي توزيع‌هاي Log-Logistic (3P) و Burr، در استان گلستان، توزيع‌هايFrechet (3P)، Burr (4P)، Gen. Extreme Value، Wakeby،Gen. Pareto و Log-Gammaو در استان مازندران، توزيع‌هاي Wakeby، Log-Logistic (3P)، Gen. Logistic و در استان گيلان Wakeby، (Inv. Gaussian (3P و Rayleigh (2P) مناسب‌ترين توزيع‌هاي برازش يافته مي‌باشند. اين نتايج نشان‌دهنده آن است كه نوع بهترين توزيع آماري براي داده‌هاي هيدرولوژي تابع اقليم بوده و در هر شرايط اقليمي متناسب با داده‌هاي آن بايستي بهترين توزيع شناسايي و مورد استفاده قرار گيرد.