ارزيابي و مقايسه چند الگو فرا ابتكاري در تحليل رابطه بارش- رواناب؛ با مطالعه موردي: حوضه بار نيشابور

افزايش پيچيدگي‌هاي موجود در مسائل بهينه‌سازي مهندسي به‌طور عام و منابع آب به‌طور خاص، از كارايي روش‌هاي معمول بهينه‌سازي كاسته و لزوم به‌كارگيري الگوريتم‌هاي جديد (فراابتكاري) نمايان ساخته است. اين الگوريتم‌ها نوعي الگوبرداري از رفتار موجودات زنده بوده و درواقع با شبيه‌سازي رفتار جانداران به جستجوي نقطه بهينه مي‌پردازند. در اين تحقيق از الگوريتم ژنتيك (GA) و نوعي ماشين‌بردار پشتيبان تحت عنوان رگرسيون بردار پشتيبان حداقل مربعات (LS-SVR) با دو تابع هسته‌ايRBF و خطي (linear)، براي پيش‌بيني رواناب حوضه بار نيشابور (به‌عنوان مطالعه موردي) به‌وسيله اطلاعات بارشي و دبي رودخانه حوضه، از سال آبي 31-1330 تا 92-1391 استفاده شده است كه بارش مساحتي متوسط حوضه با روش MIDW و به‌وسيله الگوريتم ژنتيك محاسبه و نهايتاً در تخمين رواناب بكار رفته است. معيار ارزيابي اين روش‌ها با توجه به تحقيقات مشابه، معيار خطاي مجذور مربعات خطا (RMSE) مي‌باشد كه در روش بردار پشتيبان، خطاهاي كمتري مشاهده گرديد كه نشان از عملكرد مناسب‌تر آن در پيش‌بيني رواناب مي‌باشد.