ارائه چارچوبي براي انتخاب مناسب‌ترين زبان پرس‌وجو در هنگام استفاده از عملگر تفريق و عملگر پيوند طبيعي جهت استخراج داده‌ها در حالت ديتالوگ در سيستم پايگاه داده استنتاجي DES

يك پايگاه داده‌ استنتاجي مي‌تواند وجه اشتراك تكنولوژي‌هاي پايگاه داده رابطه‌اي، منطق و هوش مصنوعي باشد. هر سيستم پايگاه داده استنتاجي يك موتور استنتاج دارد كه استخراج داده‌ها توسط اين موتور استنتاج صورت مي‌گيرد. با عملگرهاي مختلفي در يك سيستم پايگاه داده مي‌توان داده‌ها را استخراج كرد. دو تا از مهم‌ترين عملگرهاي يك سيستم پايگاه داده، عملگر تفريق و عملگر پيوند طبيعي است. با عملگر تفريق مي‌توان مقادير صفت رابطه اول كه با هيچ‌يك از مقادير رابطه دوم مطابقت ندارد را استخراج كرد. همچنين با عملگر پيوند طبيعي مي‌توان مقادير صفاتي از دو رابطه كه حداقل در يك صفت اشتراك دارند را بدون صفت تكراري استخراج كرد. سيستم DES يك سيستم پايگاه داده استنتاجي است كه چهار حالت ديتالوگ، SQL، RA و پرولوگ دارد؛ كه حالت ديتالوگ در اين سيستم پيش‌فرض است. در اين حالت مي‌توان در هنگام استفاده از عملگر تفريق و عملگر پيوند طبيعي از سه زبان پرس‌وجوي ديتالوگ، SQL و RA جهت استخراج داده‌ها استفاده كرد؛ بنابراين يك مسئله اصلي در حالت ديتالوگ اين است كه از چه زباني در هنگام استفاده از اين دو عملگر با هم يا به‌صورت جداگانه استفاده كرد تا مناسب‌تر باشد. در تحقيقات قبلي ايده‌اي براي اين مسئله عرضه نشده است. هدف اين تحقيق در نظر گرفتن پارامتري است كه بتوان با آن زمان تايپ كردن پرس‌وجو را كاهش داد. اين كاهش زمان قبل از پردازش پرس‌وجو انجام مي‌شود. اين پارامتر، هزينه نوشتن پرس‌وجو نام دارد. لذا جهت كاهش هزينه نوشتن پرس‌وجو در هنگام استفاده از عملگر تفريق و عملگر پيوند طبيعي در سيستم DES مي‌توان مناسب‌ترين زبان را انتخاب كرد. براي بيان يافته‌هاي اين تحقيق سه پرس‌وجو پياده‌سازي شده است. نتايج به دست آمده از يافته‌ها نشان مي‌دهد ايده تحقيق جاري منجر به كاهش زمان تايپ كردن پرس‌وجو مي‌شود؛ كه اين مي‌تواند موجب افزايش سرعت دستيابي كاربر به داده‌ها بشود.