تاثير توسعه مالي بر رشد ارزش افزوده بخش¬ صنعت ايران: كاربردي از الگوي رشد درونزاي پاگانو - با¬كانگ

در پژوهش حاضر، تاثير توسعه مالي بر رشد ارزش افزوده در بخش صنعت ايران( 1392-1360 ) مورد آزمون تجربي قرار گرفته است.براي اين منظور از روش ماركوف سوييچينگ و الگوي رشد درونزاي پاگانو - با¬كانگ استفاده شده است. نتايج حاصل از آزمون نسبت راستنمايي بيانگررابطه غيرخطي بين متغيرهاي رشد ارزش افزوده صنعت و شاخص¬ توسعه مالي است.همچنين،اين پژوهش نشان داد كه تكانه¬هاي مثبت و منفي شاخص توسعه مالي، اثرات نامتقارني بر رشد ارزش افزوده بخش صنعت دارند. بر اين اساس ،تكانه¬هاي منفي تأثير منفي بر رشد ارزش افزوده بخش صنعت دارند و اين تأثيرگذاري بيشتر از تكانه¬هاي مثبت است.علاوه بر اين، مطابق با نتايج به دست آمده از آزمون والد ،فرضيه وجود اثرات ثابت رد شده و فرضيه مقابل مبني بر نامتقارن بودن اثر تكانه¬هاي توسعه مالي بر رشد ارزش افزوده بخش صنعت، مانند نتايج الگوي ماركوف سوييچينگ پذيرفته مي¬شود. .با عنايت به عدم تقارن تاثير توسعه مالي بر رشد ارزش افزوده بخش صنعت و به خصوص تاثير بيشتر تكانه هاي منفي توسعه مالي، توجه به تاثير سياست هاي پولي بر توسعه مالي ، از اهميت ويژه اي برخوردار است.