تقاضاي برق خانگي در استان آذربايجان شرقي

بررسي و برآورد تقاضاي برق در بخش خانگي از اهميت فراواني برخوردار است. برق‏ جزء‏ حامل‏هاي‏ انرژي‏ است‏ كه‏ در‏ بسياري‏ از‏ بخش‏ها‏ مخصوصاً بخش خانگي ﻣﻴﺰﺍﻥ مصرف آن ﺑﺎﻻ ﻣﻲ‌ﺑﺎﺷﺪ و از ضروري‌ترين كالاها به شمار مي‌ايد. ويژگي بارز اين انرژي آن است كه قابليت ذخيره‌سازي ندارد. بنابراين بايد عرضه و تقاضاي آن متناسب با يكديگر باشد. از اين رو توجه به طرف تقاضاي برق از اهميت دوچنداني برخوردار است. بر اين مبنا، تحقيق حاضر به دنبال برآورد تابع تقاضاي برق خانگي استان آذربايجان شرقي است. براي اين منظور از الگوي خودتوزيع با وقفه‌هاي گسترده (ARDL) استفاده شد و داده‌هاي دوره زماني 1360-1390 مورد استفاده قرار گرفت. نتايج نشان داد كه تئوري متعارف تقاضاي اقتصاد خرد در مورد اين كالا صدق مي‌كند به‌طوري كه علايم متغيرهاي قيمتي (قيمت كالا و جانشين آن) و درآمدي مطابق تئوري و معني‌دار بود. با اين وجود، كشش‌هاي قيمتي و درآمدي تقاضاي برق حاكي از كم‌كشش بودن تقاضاي برق خانگي دارد. با تأييد وجود رابطه بلندمدت، برآورد الگوي تصحيح خطا، حكايت از سرعت بالاي تعديل مدل تقاضاي برق به سمت مقادير بلندمدت دارد. نتايج بر لزوم استفاده از ابزارهاي سياستي ديگر (همچون فرهنگ‌سازي) در كنار ابزارهاي قيمتي براي كنترل تقاضا دلالت دارد.