توليد و ارزيابي داربست هاي نانوكامپوزيتي پلي كاپرولاكتون ، فوق جاذب ها و بتا تري كلسيم فسفات براي مهندسي بافت استخوان

مهندسي بافت ، اميد فراواني را براي بازسازي ضايعات استخواني فراهم آورده است. داربست ، ماتريس موقتي براي رشد استخوان است كه محيطي اختصاصي براي تكامل بافت فراهم مي كند و باعث تسهيل چسبندگي ، رشد و تمايز سلولي مي شود. در اين پژوهش با استفاده از روش الكتروريسي لايه به لايه و پليمرهاي زيست تخريب پذير، داربست هاي كامپوزيتي نانو ليفي شامل: پلي كاپرولاكتون، فوق جاذب هايي؛ مثل، پلي وينيل الكل و پلي وينيل پيروليدون و نانو ذره بتا تري كلسيم فسفات كه شباهت به بلورهاي هيدروكسي آپاتيت طبيعي در استخوان دارد توليد شد. در الكتروريسي از دو نازل كه يكي شامل پلي كاپرولاكتون و پلي وينيل پيروليدون و ديگري شامل پلي كاپرولاكتون ، پلي وينيل الكل و بتا تري كلسيم فسفات است به طور متناوب و لايه به لايه بعد از تعيين پارامترهاي موثر الكتروريسي استفاده شد. بعد از تهيه داربست ، از آزمون هاي ميكروسكوپ الكتروني روبشي ) (SEM ، تورم ، تخلخل ، خواص مكانيكي)استحكام ، ازدياد طول نسبي و مدول( و رفتار زيست تخريب پذيري در محلول شبيه سازي شده بدن (PBS) به منظور بررسي ويژگي ها وخواص داربستها استفاده شد كه نتايج آزمون ها زيست فعالي و خواص مكانيكي مناسب داربست ها را تاييد مي كند.