جستجوي مفاهيم انسان دوستانه در مجموعة «از ديار آشتي » فريدون مشيري

بشردوستي و توجه به پيوند هاي عميق انساني، از جمله مباحثي است كه از ديرباز گسترة وسيعي از زبان و ادبيات فارسي را به خود اختصاص داده و در اشعار شاعران بسياري در نهايت شيوايي و انسجام نمود يافته است. آگاهي و نشان دادن روش به كارگيري اين واژه ها و انعكاس اين حالات در ادب فارسي و آثار بزرگان علم و ادب، ضمن شناساندن بهتر و بيشتر افكار و انديشه هاي آن بزرگان، كمك شاياني براي ايجاد ارتباط مؤثر خواهد داشت. يكي از اين شاعران توانمند و نكته سنج در ادب فارسي، فريدون مشيري است كه آوازة توانايي و نازك خيالي هاي او در ادب معاصر شهرت عام و خاص است. با اين اوصاف، اين مطالعه با هدف تشخيص و تبيين افكار فريدون مشيري در زمينة اصطلاحات انسان دوستانه در مجموعۀ «از ديار آشنايي»، براي ارزيابي بهتر و بيشتر انديشه هاي اين شاعر انجام شده است. نتايج حاصل از بررسي ها در اين مجموعة شعر نشان مي دهد كه با توجه به اهميت انسان و ارزش و مقام او در هستي، بسياري از مضامين مربوط به انسان و مفاهيم بشردوستانه در اشعار فريدون مشيري گنجانده شده اند و شاعر براي دستيابي به اين هدف، بر ارزش ها و رفتار هايي اخلاقي همچون عشق و دوستي و محبت، همدلي، بردباري، آزادگي، علم اندوزي، غم گريزي، دوستي، صلح جويي، تلاش و اميد تأكيد مي ورزد.