مفهوم فرم در هنر, به ويژه در معماري

« فرم‏» يكي از مفاهيم اساسي و كليدي در هنر است, يكي از اصطلاحاتي است كه‏ استفاده از آن در مباحث هنري بسيار رايج است، به گونه‏اي كه مي‏توان‏ آن را يكي از مهم‏ترين مفاهيم پايه‏اي هنر در نظر گرفت. در تاريخ زيبايي شناسي و فلسفه هنر بحث فرم و محتوا از مباحثي بنيادين در اين عرصه محسوب مي شود. در حقيقت فرم‏ يكي از مقوله‌ هاي كليدي زيباشناسي است. فرماليسم به عقيده‌اي گفته مي‌شود كه باور دارد، ارزش يك اثر هنري تنها و تنها وابسته به فرم آن يعني چگونگي ساخت و ويژگي‌هاي ديداري‌اش است. فرماليسم بيان مي‌كند كه تمام چيزهاي ارزشمند يك اثر در خودش نهفته‌است. در معماري نيز فرم‏ را مي‌توان زبان فضا دانست, چرا كه آنچه را معماران در فضا مي‌خواهند بيان كنند را با توجه به فرم‏ بيان مي‌كنند به همين دليل فرم‏ داراي اهميت ويژه‌اي در آفرينش فضا نيز مي باشد. در حقيقت معماري هنر خلق فضا است و فضا جز با مفهوم و فرم خلق نمي شود. هدف از اين پژوهش اين است كه مفهوم فرم‏ و بازتاب آن در هنر به ويژه در معماري را بررسي كند.