بررسي ساختار روايي رمان پرنده من بر اساس نظريه گريماس

روايت شناسي شيوه اي كارآمد در تحليل ادبيات داستاني است. روايت شناسي ساختارگرا، در پي تدوين ساختار روايي منسجم و واحد حوزه هاي داستاني است. در مقاله پيش رو سعي بر آن است تا ضمن آشنايي با رمان «پرنده من» اثر فريبا وفي، به نقد و تحليل ساختار و اجزاي روايت در آن بر اساس ديدگاههاي گريماس، پرداخته شود. بنابراين ابتدا نظريات گريماس درباره ساختار و عناصر و اجزاي تشكيل دهنده يك روايت، نقل و بررسي شده و سپس اين عناصر و اجزا در رمان «پرنده من» شناسايي و تجزيه و تحليل گرديده است. در اين رمان هر شش عنصر كنشگر مطرح در ديدگاه گريماس ديده مي شوند؛ همچنين زنجيره هاي روايي در ساختار اين روايت شامل زنجيره هاي پيماني، اجرايي و انفصالي است. زنجيره پيماني، عهدي است كه زن راوي- قهرمان با خود بسته تا از تنهايي و ترس رهايي يابد. زنجيره اجرايي شامل كشمكش ها و تلاشهايي است كه زن بايد انجام دهد و زنجيره انفصالي حاكي از سير رخدادهاي داستان از وضعيت نامتعادل به وضعيت پاياني نسبتاً متعادل است.