همگوني كامل واژه ها و ارزش آن در قصايد ناصر خسرو

همگوني كامل يا تكرار واژه¬ها يكي از ويژگي¬هاي غالب در شعر و نثر دوره¬ي خراساني است و گرچه منتقدان بلاغي كهن آن را از عيوب سخن دانسته¬اند، در شعر برخي از شاعران اين دوره از جمله ناصر خسرو پربسامد و در عين حال هدفمند به نظر مي¬رسد. استفاده از همگوني كامل واژه¬ها به طور گسترده و در بخش قابل توجهي از يك قصيده، ظاهراً در حوزه¬ي خلاقيت¬هاي شاعرانه قرار ندارد و براساس ديدگاه پيشينيان از بلاغت سخن مي¬كاهد اما بررسي اهداف و كاركردهاي واژه¬هاي كاملاً همگون در شعر ناصرخسرو نشان از ارزش اين كاربرد در بافت و ساختار سخن دارد. در اين پژوهش، ضمن بيان ويژگي¬هاي زباني، فكري و سبكي تأثيرگذار در كاربرد واژه¬هاي كاملاً همگون تلاش شده است ارزش¬هاي آن در شعر ناصرخسرو بررسي و نشان داده شود.