جلوه هايي از سنت در شعر شفيعي كدكني

آشنايي عميق و همه جانبه شفيعي كدكني با ادب فارسي و تحقيق و تفحص مستمر او در متون و ديوان‌هاي شعري فارسي، سبب شده كه نشانه هاي بارزي از تاثير سنت در شعر او ديده شود. اين تاثير در همه ابعاد ژرف ساختي و روساختي شعر او آشكار است ، هم در زبان شعري شاعر ديده مي شود و هم در تصويرپردازي شاعرانه و هم در معنا و محتوي و مضامين شعري. شيفتگي او به سنت شعري فارسي ، سبب شده كه هر از گاهي عباراتي از اين شاعران را در شعر خود آورده و در بافتي هنرمندانه نو و كهنه را با هم درآميزد. شاعر در بسياري موارد ابيات و مصراعهايي از شاعران سنتي را در شعر خود آورده و گاه واژگان و تركيبات و اصطلاحاتي را از آنان گرفته و در شعر خود آورده است؛ در برخي موارد مضامين تكراري شاعران كلاسيك را در شعر خود آورده است.گاهي نيز تصويرهايي را از شاعران سنتي و معاصر در شعر خود آورده است. باورهاي عاميانه و اشارات تاريخي و اساطيري نيز از ديگر نشانه هاي توجه شفيعي به سنت است. هدف ما در اين مقاله بررسي همه جوانب اين تاثيرپذيري و توجه به سنت است. براي اين منظور همه موارد ذكر شده در شعر شفيعي مورد پژوهش قرار گرفت و نمودهايي از اين تاثيرپذيري و گرايش به سنت را آورديم.