درد خودبيني از ديدگاه مولوي

قوي ترين و بدترين رذيلة اخلاقي در دستگاه فكري مولوي، درد خودبيني است. مولوي درد خودبيني را مانع خدابيني ، حجابِ شهود حقيقت، موجب تفرقه و پريشاني ، منشأ همه تباهي ها و ويراني هاي روحي و اخلاقي مي داند. در نقطة مقابل، پرهيز از درد خودبيني را باعث تقويت حس نوع دوستي، معطر شدن روح آدمي و حصولِ معرفت حق مي شمارد. اين مقاله، به واكاوي و تبيين درد خودبيني در آثار مولوي مي پردازد و نيز سيري است در عبارات و اشارات تأمل برانگيز اين عارف از خود رسته و به خدا پيوسته دربارة چيستي درد خودبيني، منشأ و سرچشمة درد خودبيني، عوارض درد خودبيني، اثرات پرهيز از درد خودبيني، راه شناخت درد خودبيني، عوامل درمان كنندة درد خودبيني، و اين كه انسان ها بايد با درمان دردُ خودبيني، درد خدابيني در دل حاصل كنند تا به سر منزل مقصود رهنمون گردند.