تحليل روابط سيستمي مديريت تغيير و يادگيري سازماني

پژوهش حاضر با هدف تحليل روابط سيستمي مديريت تغيير و يادگيري سازماني به عنوان مهمترين عامل آمادگي سازمانها به منظور رويارويي با چالش هاي پيراموني انجام شده است. در دنياي متغير و غير قابل پيش بيني امروز كه عدم اطمينان مهمترين شاخصه آن است ضروريست سازمانها براي رشد، توسعه و بقاء خود از قابليت يادگيرندگي مستمر و مولد برخوردار باشند. نتايج پژوهش حاضر علاوه بر اينكه نقش و اهميت يادگيري سازماني را به عنوان مقدمه و پيش نياز مديريت تغيير صحه گذاري مي نمايد همچنين بيانگر اين است كه قابليت يادگيري سازماني و توسعه مستمر آن به عوامل زيادي از جمله: تدوين چشم انداز، گرايش و تمايل به تغيير، مديريت دانش، سبك رهبري مديران سازمان و.... بستگي دارد.