بررسي تلفات آب در سامانه‌هاي آبياري باراني و سطحي

استفاده بهينه از منابع آبي و جلوگيري از تلفات آب امري واجب است. در سامانه‍‌هاي آبياري باراني و غرقابي سعي مي‌شود از هدر رفت آب (تبخير و نفوذ عمقي) جلوگيري گردد. اما ماهيت كار به گونه‌اي است كه در سيستم آبياري باراني پاشش آب در هوا و بحث آب بردگي‌ها توسط جريان هوا و تبخير يا در روش غرقابي قضيه نفوذ عمقي خودنمايي مي‌كنند. لذا به منظور تجزيه، تحليل و بررسي ميزان تلفات آب در سامانه‌هاي آبياري در قطعات جداگانه زراعت يونجه و داراي لايسيمتر، طرح مقايسه اجزاء بيلان آبي سيستم‌هاي آبياري باراني و سطحي با استفاده از روش معادله بيلان آبي بمدت سه سال در ايستگاه تحقيقاتي چهارتخته به مرحله اجراء در آمد. نتايج نشان داد كه راندمان مصرف آب در سيستم‌‌هاي آبياري باراني 83 درصد و در سيستم‌‌هاي آبياري سطحي 45 در صد حاصل گرديد. و چنانچه ميزان آب آبياري از نياز واقعي گياه بيشتر باشد متوسط ميزان آب نفوذ عمقي يافته به ميزان آب داده شده، در آبياري باراني 17/35 درصد و در آبياري سطحي 50/53 درصد، اما مقدار تبخير 1/61 و 7/45 درصد است. مصرف آب در سيستم آبياري باراني 2/12 درصد بيشتر بود. اما نفوذ عمقي در آبياري سطحي 2/42 درصد بيشتر از باراني و تبخير 4/15 درصد در باراني بيشتر بود