بررسي تأثير مديريت‌هاي مختلف آبياري بر عملكرد و اجزاي عملكرد ارقام مختلف خرما

خشكسالي‏هاي متمادي وكمبود آب آبياري در سال‏هاي اخير سبب كاهش عملكرد و همچنين كيفيت نامطلوب ميوه‏هاي خرما در مناطق جنوبي كشور گرديده است. يكي از راه‏هاي كاهش اثرات نامطلوب بحران كمبود آب شناسايي ارقام مقاوم به خشكي وتوسعه كشت آن‏ها مي‏باشد. از اينرو، لزوم مطالعه پيرامون مقاومت ارقام مختلف خرما به خشكي وتعيين ميزان كاهش عملكرد تحت تأثير تنش خشكي ضروري است. تحقيق حاضر در قالب طرح بلوك‏هاي كامل تصادفي روي 3 رقم خرماي كبكاب، زاهدي و شهابي با 3 تيمارآبياري در3 تكرار در خلال سال‏هاي1382 تا 85 اجرا شد. هركرت آزمايشي شامل دو درخت و تيمارها شامل 35، 50 و 65 درصد از مقدار آب مورد نياز (IW) بود. صفات اندازه‏گيري شده شامل وزن، طول و قطر ميوه، وزن، طول و قطر هسته، نسبت گوشت به هسته، رطوبت، TSS ، pH و عملكرد بود. نتايج نشان داد كه اثر رقم برتمامي صفات معني دار بوده ‏است. در حالي‏كه تيمارهاي آبياري بجز بر عملكرد محصول بر ساير صفات اثر معني‏دار نداشته است. بيشترين عملكرد در تيمار 65 درصد آب مورد نياز مشاهده شد. همچنين، ميانگين آب مصرفي در تيمارهاي مختلف آبياري در طول 3 سال آزمايش به ترتيب 5497 ، 7758 و 9822 متر مكعب در هكتار در سال با كارآيي مصرف آب 544/0، 481/0 و 409/0 كيلوگرم بر متر مكعب آب مصرفي بود.