برآورد ضريب تشتك­تبخير كلاس­A براي محاسبه تبخير- تعرق در غرب شهر كرمانشاه

گرماي موجود در محيط، باعث تبخير آب موجود در روي زمين مي­شود و اين فرآيند تا اشباع هوا از بخار آب ادامه دارد. روش معمول براي محاسبه تبخير-تعرق مرجع (ETO) استفاده از تشتك كلاس A مي­باشد كه در اين حالت (ETO) از ضرب مقادير تبخير از تشتك كلاس A در ضريب تشتك (Kp) حاصل مي­شود. تغييرات ضريب تشتك به موقعيت استقرار آن و شرايط جوي بستگي دارد. روش­هاي مختلفي براي محاسبه ضريب تشتك تبخير بيان شده كه در اكثر آنها از ميانگين داده­هاي روزانه سرعت باد (U)، رطوبت نسبي (H) و طول پوشش (F) استفاده مي­شود. اين پژوهش با هدف پيدا كردن بهترين روش محاسبه ضريب تشتك تبخير در غرب شهر كرمانشاه، از بين روابط تجربي دورنبوس و پروئيت ، مدل آلن و پروت، مدل اشنايدر، مدل پريرا و همكاران، مدل اورنگ و مدل فائو 56 (آلن و همكاران) باتوجه به داده­هاي هواشناسي ايستگاه اسلام­آبادغرب و مقايسه آنها با مقادير Kp حاصله از تقسيم (ETO) بر تبخير اندازه­گيري شده انجام گرفت. مقادير (ETO) از داده هاي لايسيمتري در سال 1395 استخراج شده است. نتايج نشان داد روش اورنگ با جذر ميانگين مربعات اختلاف 008/0، راندمان يا كارايي با مقدار98/0و ميانگين درصد خطاي (003/0) بسيار كمتر نسبت به ساير روش­ها برتري دارد