پاسخ پايه‌هاي بادامي زرند و قزويني به سطوح مختلف منيزيم آب آبياري تحت شرايط گلخانه

به منظور مطالعه تاثير سطوح مختلف منيزيم آب آبياري بر خصوصيات رويشي نهال‌هاي پسته، آزمايشي گلخانه‌اي به صورت اسپليت پلات در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي، با دو فاكتور و در سه تكرار در پژوهشكده پسته رفسنجان اجرا شد. فاكتور اول اصلي شامل: پايه‌هاي پسته در دو سطح بادامي زرند و قزويني و فاكتور دوم فرعي شامل: سطوح مختلف منيزيم آب آبياري در پنج سطح منيزيم (صفر، 5/0، 1، 2 و 3 ميلي‌مولار منيزيم از منبع سولفات منيزيم) بودند. قبل از اعمال تيمار‌ها (شروع اعمال تيمارهاي آزمايشي، پايان هفته نهم بود) و همچنين بعد از گذشت 6 ماه از شروع اعمال تيمار‌ها (پايان هفته بيست و چهارم)، صفات رويشي اندام‌هاي هوايي، وزن خشك برگ اندازه‌گيري شد. نتايج اين آزمايش نشان داد بيشترين تغييرات رويشي طول ساقه نهال‌ها در سطح غلظت 5/0 و 1 ميلي‌مولار منيزيم آب آبياري بود. با افزايش منيزيم آب آبياري به بالاترين سطح منيزيم (سطح 3 ميلي‌مولار منيزيم) طول ساقه نهال‌ها 8/5 درصد كاهش يافت. بيشترين وزن خشك برگ در بهترين سطح تيمار‌هاي آزمايشي (سطح غلظت 5/0 و 1 ميلي مولار) در هر دو پايه پسته اندازه‌گيري شد. با افزايش غلظت منيزيم آب آبياري به بالاترين سطح منيزيم (سطح 3 ميلي‌مولار)، وزن خشك برگ نسبت به سطح صفر (شاهد) اختلاف معني‌داري را نشان داد. كمترين درصد ريزش برگ در سطح غلظت 1 ميلي‌مولار منيزيم بود كه نسبت به سطح غلظت 5/0ميلي‌مولار منيزيم اختلاف معني‌داري، نشان نداد. با افزايش منيزيم به سطح غلظت 3 ميلي‌مولار، ريزش برگ نهال‌ها افزايش يافت و نسبت به سطح صفر اختلاف معني‌داري را نشان داد. در بررسي اثر متقابل پايه و سطوح مختلف منيزيم آب آبياري مشخص گرديد،هر دو پايه پسته در بهترين سطح تيمار‌هاي آزمايشي (سطح غلظت 5/0 و 1 ميلي‌مولار منيزيم آب آبياري)داراي بيشترين رشد رويشي اندام‌هاي هوايي و وزن خشك برگ را داشتند و با افزايش منيزيم به سطح 3 ميلي‌مولار، رشد رويشي (اندام‌هاي هوايي و وزن خشك برگ)، هر دو پايه پسته با اختلاف معني‌داري كاهش يافت.