ارزيابي بيست روش تخمين تبخير-تعرق گياه مرجع مبتني بر سه دسته دمايي، تشعشعي و انتقال جرم ( مطالعه موردي: شهرستان آبادان)

هدف اين مطالعه ارزيابي تعداد 20روش مختلف تخمين تبخير-تعرق گياه مرجع مبتني بر سه روش كلي دمايي، تشعشعي و انتقال جرم در شهرستان آبادان مي‌باشد. براي اين منظور از اطلاعات يك دوره 10 ساله ايستگاه هواشناسي (1996-2005)استفاده شد. نتايج روش­هاي مذكور با روش پنمن مانتيث فائو 56 به عنوان روش مرجع، مقايسه شد. ارزيابي عملكرد روش‌ها با آماره‌هاي ضريب تعيين R2 و ميانگين مجذور مربعات خطا RMSE به عمل آمد. نتايج نشان داد، از بين روش‌هاي دمايي، روش بلاني-كريدل با ضريب تعيين=0.94 R2 ، از بين روش‌هاي تشعشعي روش جنسن-ريچ با ضريب تعيين =0.90 R2 و از بين روش‌هاي مبتني بر انتقال جرم روش پنمن 1948با ضريب تعيين =0.97 R2 به عنوان بهترين روش در منطقه­ي مورد مطالعه شناخته شدند. به‌طور كلي در بين روش‌هاي مختلف دمايي، تشعشعي و انتقال جرم مشاهده گرديد كه عملكرد روش‌هاي مبتني بر انتقال جرم پس از واسنجي بهتر از ساير روش‌ها در اين حوضه بود و قابل توصيه مي‌باشند