امكان­سنجي اجراي ­سيستم ­آبياري تحت­فشار و سطحي-مطالعه ­موردي: استان يزد

برداشت بي­رويه از آب­هاي زيرزميني در سال­هاي گذشته منجر به افت كيفي آب آبياري در اكثر مناطق مركزي ايران از جمله استان يزد شده است. در اين راستا استاندارد كيفيت آب كاربردي در كشاورزي نه تنها تحت تاثير گونه گياهي است بلكه به نوع روش آبياري بستگي دارد. به عنوان مثال استاندارد كيفيت آب مورد استفاده در سيستم آبياري قطره­اي با سيستم آبياري باراني و آبياري سطحي متفاوت است كه بايد در انتخاب، طراحي و مديريت سيستم آبياري مورد نظر لحاظ گردد. در مطالعه حاضر بر اساس نمونه­گيري آب از 32 حلقه چاه و قنات در استان يزد (سال 89-90) تحليل كيفي آب با توجه به نوع روش آبياري ارايه شده است. بر اساس نتايج اين مطالعه بيش از 47 درصد از منابع آب كشاورزي مورد مطالعه مشكلات جدي در رابطه با شوري آب آبياري ايجاد خواهند كرد. بيش از 70 درصد منابع آب كشاورزي مورد مطالعه به دليل ايجاد گرفتگي شديد براي آبياري قطره­اي ايجاد مساله خواهند كرد كه نياز به پايش دوره­اي كيفيت آب و تمهيدات مديريتي بلند مدت در اين خصوص دارد. با بررسي غلظت سديم، 56 درصد از منابع آب و با بررسي غلظت كلر، 34 درصد از منابع آب موجود در استان يزد براي آبياري سطحي مناسب مي­باشند. با بررسي غلظت كلر، 5/12 درصد از منابع آب كشاورزي استان يزد براي آبياري باراني مناسب است. كليه منابع آب كشاورزي مورد بررسي به جز دو منطقه (قنات صادق آباد و چاه امين آباد چلپايي در مروست) از نظر غلظت سديم براي آبياري باراني نامناسب است.