بررسي عوامل مؤثر بر توانمندسازي نيروي انساني به منظور كاهش فساد اداري در خدمات بانكي بر اساس فرهنگ علوي

مسأله: وجود فساد اداري در تمام سيستم‌هاي اداري دنيا به عنوان يك مشكل اساسي در پيشبرد اهداف سازماني مطرح شده است. توانمندسازي افراد در سازمان‌هاي خدماتي و بانك‌ها منجر به بالا رفتن سطح آگاهي و دانش آنها و همچنين ارتقاي مسئوليت‌پذيري و توان مديريتي شده و قدرت مقابله با مشكلات و مسائل سازماني، توان افراد در مقابله با معضل فساد اداري را نيز افزايش مي‌دهد. در اين راستا بايد به دنبال آن بخش از ابعاد توانمندسازي افراد بود كه با ايجاد و ارتقاي آنها ميزان فساد اداري كاهش يابد. هدف: هدف اصلي اين پژوهش عبارت است از شناسايي و رتبه‌بندي عوامل مؤثر بر توانمندسازي كاركنان بانك‌ها براي مقابله با فساد اداري بر مبناي فرهنگ علوي. ماهيت و چگونگي پژوهش: از نظر هدف كاربردي و از نظر روش اجرا به صورت كيفي و از شاخه‌ي ميداني است. ضمن مطالعه‌ي دقيق كتاب وزين نهج‌البلاغه و احاديث و روايات موجود با روش تحليل تم به شناسايي واژه‌ها و مفاهيم مرتبط با توانمندسازي افراد و مقوله‌بندي آنها و سپس دسته‌بندي نتايج پرداخته شده است. با روش نمونه‌گيري گلوله‌برفي تا كفايت نظري و رسيدن به عمق به انتخاب اعضاي نمونه در بانك‌ها پرداخته شده و تحليل كمي با روش تحليل عاملي و چرخش اكواماكس به شناسايي متغيرها منتهي شد تا با دو روش(كيفي و كمي) اولويت و رتبه‌ي عوامل مورد بررسي مشخص شود. بحث و نتيجه‌گيري: 45 كد شناسايي و پس از تعيين اولويت‌ها، تعداد 20 مقوله در قالب 5 دسته از عوامل شناخته شده در تحليل تم طبقه‌بندي گرديدند. با روش كمي و تحليل مقادير ويژه به 7 عامل اشاره شد و در اين ميان تقويت مباني ديني و گسترش معنويات در رتبه‌ي نخست قرار گرفت به طوري كه بيش از 31 درصد از واريانس توانمندسازي كاركنان بانك را در مقابله با فساد اداري پيش‌بيني نموده است. به عنوان پيشنهاد اصلي بر لزوم گسترش مفاهيم ديني، ضرورت مشاركت و مشورت با كاركنان، رشد فردي و بالاخره آموزش مستمر كاركنان تأكيد شد.