مؤلفه هاي حيات طيبه از نگاه قرآن كريم و امام علي عليه السلام

انسان به عنوان موجودي زنده، علاوه بر بهره‌مندي از مرتبه‌اي از حيات و زندگي كه بين تمام حيوانات مشترك است، از استعداد دست‌يابي به حياتي برتر و بالاتر نيز برخوردار است كه در منطق قرآن كريم از آن با عنوان «حيات طيبه» ياد مي‌شود. چنين حياتي سرشار از معنا و مفهوم است و برخورداران از آن، از زندگياي خالي از نگراني و اندوه و حرص و سرشار از دانايي، نيرو، نشاط و پويايي و اميد بهره‌مندند. بذر حيات طيبه، ايمان به خداي واحد است كه با عمل و كردار شايسته كه در اخلاق تجلي مي يابد،‌ آبياري مي‌گردد. ميوه اين درخت همانا عبارت است از زندگي‌اي خوش و گوارا كه ارزاني مومن صالح مي‌گردد. در مقابل حيات طيبه، حيات مادي در عالم دنيا قرار گرفته كه دل خوش كنندگان به آن در چنبره هوس ها و نفسانيات گرفتار آمده و تاج زرين اخلاق را زير پا نهاده اند. در گفتار و رفتار قرآن ناطق؛ علي (ع) نيز مي توان فروغ تابناك حيات طيبه را به وضوح مشاهده كرد.