سردبيران و اخلاق داوري علمي

هدف پژوهش حاضر بررسي وضعيّت اخلاق داوري علمي در بين سردبيران مجلات علمي است. روش تحقيق، پيمايشي- توصيفي است و جامعه آماري تحقيق شامل سردبيران مجلات علمي ايران (1131 نفر) در سال91-92 (براساس فهرست وزارت علوم، تحقيقات و فناوري و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي) است. براساس فرمول كوكران 250 نفر از آنان با روش نمونه گيري طبقه اي-تصادفي به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوري اطّلاعات، پرسشنامه 30 سؤالي با گزينه هاي «موافقم» و «مخالفم» است كه اين پرسش ها بر اساس معيارهاي موجود در متون مربوطه و مطالب موجود در منابع تهيه شده است. تحليل آماري با استفاده از روش هاي آمار توصيفي و استنباطي و با به كارگيري نرم‌افزارهاي اكسل و اس.پي.اس.اس انجام شد. نتايج حاصل از پژوهش نشان داد: الف.حدود 24/ 75 درصد از سردبيران مجلات با اصول اخلاقي آشنايي دارند، ب.حدود 76/69 درصد خود را متعهّد به اين اصول مي‌دانند،و ج.حدود 45/65 درصد از سردبيران به اين اصول اخلاقي بر اساس اعتقادشان عمل مي كنند. تفاوت معني‌داري بين سطح تحصيلات حرفه اي و سابقه كار با ميزان آشنايي، تعهّد و اختيار در به كار بستن اصول اخلاق داوري علمي وجود دارد. سطح تحصيلات و سابقه كار حرفه اي سردبيران بر نحوۀ داوري آنها تأثير مي گذارد. به اين معني كه هرچه ميزان تحصيلات سردبيران و سابقه كار حرفه‌اي آنها افزايش مي‌يابد، آنها بيشتر با اصول اخلاقي در داوري آشنايي مي‌يابند و به آن تعهّد دارند و به آنها عمل مي كنند.