بررسي انديشه ها و افكار عرفاني در اشعار عبدالرّحمان جامي

جامي مانند هر انديشمند ديگري در پي ريزي جهان بيني خود، به دنبال معرفت هستي و وجود است. پرداختن وي به وجود، صرفاً از سر فلسفه ورزيدن خشك بي روح نيست بلكه به دنبال معرفت وجود است و اين مسئله بيشترين وزن را در كلام وي در مجموع آثارش دارد. مراد وي از معرفت آن وجودي است كه الوهيّت و تقدّس دارد، لذا دغدغه ي نهايي او دل مشغولي هاي علمي نيست بلكه چيزي كه وي در پي آن است فوق تأملات علمي و فلسفي است. اساس جهان بيني جامي را پسندهاي شرعي همراه با معارف و تعاليم مذهبي كه با احتياط و حزم دين باورانه جفت است ساخته شده است. اشعار عبدالرّحمان عرصه ي بيان انديشه هاي عرفاني اوست و در كلامي محكم و استوار مباحث اين انديشه را تبيين نموده است. اين مقاله در پي آن است تا با واكاوي اشعار جامي، شخصيّت و افكار ناب عرفاني- اسلامي وي را به نمايش گذارد.