بررسي نقش عارفان بزرگ خراسان در اعتلاي درك مفاهيم و كاربرد توصيه هاي مذهبي

حضور عارفان و صوفيان مسلمان در حوزه عرفان و تصوف تاثير زيادي در اعتلاي مفاهيم مذهبي داشته است و بي ترديد جايگاه عارفان خراسان مانند ابراهيم ادهم، بايزيد بسطامي، شقيق بلخي، يحيي بن معاذ، ابوالحسن خرقاني، ابوسعيد ابوالخير، عطار، مولانا و سايرين در اين زمينه بسيار پر اهميت مي باشد. در اين مقاله به شيوه بررسي اسنادي با توجه به كتاب ها و متن هاي عرفاني موجود، نقش عارفان مشهور خراسان در توجه و تاثيرگذاري بر روي مفاهيمي مانند ادب، ذكر، صمت، جوع، احترام به پدر و مادر و موارد ديگر مورد بررسي قرار گرفته و علاوه بر آن مطابقت نظرات آنان با آيات و روايات مورد تونظر بوده است.گفتار و رفتار حاكي از كاربرد توصيه هاي ديني در زندگي اين مفاخر، ميزان تاثيرگذاري اين موارد را در عامه مردم بالا برده و سبب تربيت مذهبي آن ها گرديده است. نقش اين بزرگان در فرهنگ سازي و حفظ هويت ديني در عبارت هاي نغز و لطيف به جاي مانده در ادبيات عرفاني اين سرزمين هويداست. پافشاري آن ها در نيّت و عمل، الگوي خداجويان و خداباوران و محبان پيامبر اكرم (ص) و اهل بيت طاهرش گرديده است.