بررسي رابطه بين خوش‌بيني و خوددلسوزي دانشجويان مقاطع مختلف تحصيلي دانشجويان علوم پايه

خوش‌بيني يكي از مولفه‌هاي سرمايه روانشناختي است. هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه بين خوش‌بيني (داشتن انتظارات مثبت براي نتايج و پيامدها) و خوددلسوزي (محبت نسبت به خود) در بين دانشجويان مقاطع مختلف تحصيلي (كارشناسي، كارشناسي ارشد، دكتري) رشته‌هاي علوم پايه بود. روش مطالعه از نوع توصيفي - همبستگي مي‌باشد. نمونه بصورت تصادفي ساده انتخاب شد. براي گردآوري داده‌ها از پرسشنامه سرمايه روانشناختي لوتانز (2007) و پرسشنامه خود دلسوزي فرم بلند (نف، 2003) استفاده شد. داده ها با استفاده ازنرم‌افزار SPSS و روش‌هاي آماري ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون خطي ساده تحليل شد. نتايج پژوهش نشان داد كه بين خوش‌بيني و خوددلسوزي رابطه مثبت (154/.=r) و معناداري (029/. = Sig) وجود دارد. بر اساس داده‌ها خوش‌بيني بر خوددلسوزي تاثير دارد و افرادي كه داراي خوش‌بيني بيشتري هستند خوددلسوزي بيشتر دارند. و باعث مي‌شود افراد رويكرد متعادل به احساسات منفي خود در زندگي داشته باشند.