ياددهي – يادگيري علوم پايه در آموزش و پرورش شناختي

نظريه پردازان شناختي معتقدند كه يادگيري به صورت تواناييهايي در فرد ايجاد و در حافظه او ذخيره مي شود و هر وقت كه بخواهد مي تواند آن تواناييها را مورد استفاده قرار دهد. ويژگي ديگر نظريه شناختي اين است كه، بر خلاف نظريه هاي رفتاري كه بر نقش محيط در تغيير رفتار و يادگيري تاكيد مي كنند، براي يادگيرنده در ايجاد يادگيري نقش مهم تري قائل هستند در نظريه شناختي؛ به ياري پردازش شناخت آگاهي هاست (خبر پردازي) كه مي توانيم آفريننده هاي فعال خلاقي باشيم كه ما را به فراتر از الگوهاي محرك – پاسخ مي برند. زيرا بيانگر اين واقعيت مي باشد كه يادگيرنده عامل اصلي و مهم كسب اطلاعات است (سازنده گرايي). بر اساس گفته هاي نظريه پردازان شناخت گرايي، افراد آدمي مي توانند به تعبير و تفسير اطلاعات بپردازند (گشتالت)، پيچيدگي ها و معماهاي زندگي را ساده سازي كنند (يادگيري معنادار)، رويدادها و مسائل رواني را پيش بيني نمايند و به تجربه هاي سنجيده و نامشهود سازمان ببخشند (يادگيري شناختي – اجتماعي).