ارتباط منبع كنترل و خود تنظيمي با جهت گيري هدف در دانش اموزان مقطع متوسطه شهرستان قائمشهر

بسياري از تصميمهاي بنيادي براي انسان در دوران نوجواني رخ مي دهد و نقش¬هاي جديد اجتماعي در پيش نوجوانان قرار مي گيرد يكي از مهمترين عوامل دروني كه مسير رسيدن به پيشرفت تحصيلي را هموار مي كند، كنترل هيجان ، داشتن انگيزه، منبع كنترل (دروني، بيروني)، خودتنظيمي و اهداف پيشرفت از مسائل مهم پيش روي دانش آموزان است. لذا در اين پژوهش ارتباط بين منبع كنترل و خودتنظيمي با جهت گيري هدف در دانش اموزان مورد بررسي قرار گرفته است. اين پژوهش از نوع توصيفي و همبستگي مي باشد. جامعه اين پژوهش كليه دانش آموزان مقطع دبيرستان شهرستان قائمشهر در سال تحصيلي 95-96 بودند. از ميان 16 مدرسه دبيرستان شهرستان قائمشهر 2 مدرسه با نمونه گيري تصادفي خوشه اي انتخاب شدند يك مدرسه دخترانه و يك مدرسه پسرانه و بر اساس نمونه گيري تصادفي تعداد 128 دانش آموز انتخاب شدند و در پژوهش شركت نمودند. براي جمع اوري اطلاعات از پرسشنامه ارزيابي منبع كنترل نويكي و استريكلند(1973) ، پرسشنامه خود تنظيمي بوفارد(1995) و جهت گيري هدف ميدگلي(1998) استفاده شده است. براي توصيف داده ها نرم افزار spss22 و همبستگي پيرسون به كار گرفته شده است. يافته¬هاي اين پژوهش نشان داد بين مولفه¬هاي مركز كنترل بيروني و خود تنطيمي همبستگي منفي و ياييني (233/0، P 0/01)و بين مولفه¬هاي خودتنظيمي و اهداف پيشرفت همبستگي مثبت و بالايي (515/0، P 0/01)وجود دارد. نتيجه گيري دانش آموزاني كه داراي جهت گيري هدف مشخصي هستند و از اهداف پيشرفت بالاتري برخوردارند از خود تنطيمي هيجان بالاتري برخوردار بوده و براي موفقيت در تكاليف خود برنامه ريزي و بينش بيشتري دارند.