بررسي تطبيقي تاثير رمانتيسم بر آثار فريدون توللي و نزار قباني

مكتب رمانتيسم يكي از مكاتب گسترده ادب غرب مي باشد كه در اواخر قرن هيجدهم در آلمان و انگليس و فرانسه آغاز مي شود و علاوه بر هنر و ادب حوزه هاي اجتماعي، سياسي، مذهبي و اقتصادي را در بر مي گيرد. رمانتيسم كه پژوهشگران و محققان تعاريف زيادي براي آن بر شمرده اند داراي تعريف جامع و مانعي نمي باشد چرا كه خود اين مكتب داراي تناقضات و تضاد زيادي است اين مكتب كه روي شور و شوق و احساس تاكيد دارد در واقع نوعي واكنش در مقابل كلاسيسم خشك و افراطي و خردگراست. از مهمترين ويژگي ها و شاخصه هاي اين مكتب مي توان ترجيح احساس و تخيل بر خرد، ترجيح ضمير نا خود آگاه بر ضمير خود آگاه، دوستي با طبيعت و وصف آن، بازگشت به قلمرو گمگشته كودكي، مخالفت با صنعت و تمدن، پناه بردن به روستا و طبيعت، كناره گيري از اجتماع، فرد گرايي يا سخن گفتن از من ادبي، نا اميدي و مرگ انديشي، توصيف مكان هاي تاريك و وحشت آفرين، كابوس و رويا، مضامين اهريمني و گناه آلود و ... را بر شمرد. بر اين اساس مي توان به انواع رمانتيك اجتماعي، اخلاقي، طبيعت گرا و احساسي و شيطاني قائل بود اين پژوهش ضمن اين تقسيم بندي به بررسي علل و عوامل انعكاس انواع رمانتيك در آثار فريدون توللي و نزار قباني مي پرد