تحليل روايت داستان (عاشقانه )هندي مهپاره بر پايه ي نظريات تودوروف

يكي از روشهاي تجزيه و تحليل ساختاري روايت، شيوه اي است كه تزوتان تودوروف بلغاري مطرح ميكند . اين روش بر تحليل نحو روايت تاكيد دارد و واحدهايي سازا همچون؛ گزاره ، زنجيره، كنش، نهاد و صفت را به عنوان عناصر اصلي در روايت مطرح مي كند.تودوروف مناسبتي ميان مفهوم ادبيات و شيوه ي بررسي ساختاري برقرار كرده است.داستان هندي مهپاره ، اثري قديمي در زبان سانسكريت است و همچون اغلب داستانهاي هندي از شيوه ي داستان در داستان بهره برده و براي فارسي زبانها يادآور اثري دلنشين همچون خسرو و شيرين نظامي گنجه اي است. در اين پژوهش، داستان عاشقانه ي مهپاره بر مبناي نظريات ساختارگرايانه تزوتان تودوروف بررسي و تحليل شد و با مشخص نمودن گزاره هاي هر حكايت مشخص شد كه الگوي ويژه ي تودوروف يعني؛ گذر از حالتي متعادل به حالتي نامتعادل در اين داستان هندي مشهود است.