درآمدي بر شناخت فانتزي در رمان فارسي كودك و نوجوان (با تكيه بر رمان من و عجيب و غريب)

فانتزي شاخه اي از ادبيات است كه از شكل گيري آن عمر زيادي نمي گذرد. هر چند آثاري حماسي و تخيلي پيش از اين خلق شده اند كه ويژگي هايي از دنياي فانتزي را با خود داشته اند؛ اما با آثار فانتزي توليد شده در دوره معاصر متفاوت اند. مقاله حاضر نگاهي به، شكل گيري فانتزي و اثر پذيري اش از اسطوره، سير تاريخي اي كه براي توليد فانتزيِ امروز سپري شده و همچنين فانتزي و مطالعات مربوط به آن در روانكاوي دارد. حاصل كار نشان مي دهد كه داستان-هاي فانتاستيك از لحاظ ساختاري الگويي ويژه دارند و نگاهي ساختارگرايانه به فانتزي، از اصول كلي بررسي ادبيات فانتزي است. مهم ترين ويژگي رمان فانتاستيك فارسي، توجه به آرايش فضا، استفاده از شخصيت پردازي و پديده هاي خاص و جادويي و كنش هاي سحرآميز است. زمان هم به دو شكل رئاليته و فانتزي در اين داستان ها حضور پيدا مي-كند.