بررسي اثر پارامترهاي اسكن در ميزان تابيدگي قطعات ساخته شده بروش SLS بر اساس مدلسازي اجزاء محدود

در قطعاتي كه به روش تفجوشي انتخابي با ليزر كه يكي از مهمترين روشهاي ساخت افزودني است، ساخته ميشود وجود تابيدگي و اعوجاج ناشي از تنشهاي حرارتي يكي از معضلات است كه غالبا به الگوريتم اسكن و هاشورزني لايه ها با ليزر بشدت وابسته است. در اين پژوهش تلاش شده است كه با مدل‌سازي اجزاء محدود فرآيند SLS و تغيير پارامترهاي اسكن بويژه تغيير طول بردار اسكن، تابيدگي قطعه ناشي از تنش‌هاي حرارتي كاهش يابد. توان ليزر، سرعت حركت ليزر و فاصله هاشورزني همزمان با طول بردار اسكن بهينه مي‌شوند. نتايج اين تحقيق نشان ميدهد كه با تغيير طول بردار اسكن ميتوان تابيدگي قطعه را تا حد زيادي كاهش داد.