طراحي مجتمع مسكوني با رويكردمعماري پايدار و بهره گيري از انرژي خورشيدي

بيش از يك قرن است كه رابطه انسان با جهان طبيعي، به دليل طيف وسيعي از بحران‏هاي محيطي، به عنوان مقوله‏اي مهم و آزاردهنده مطرح شده است. جنبش توسعه پايدار، توجه به مسئله انرژي و بوم گرايي، در سطح وسيعي در رأس برنامه‏هاي فعلي بيشتر دولت‏ها است. انسان امروز از لحاظ صرفه‏جويي در مصرف انرژي در موقعيتي قرار دارد كه هيچ‏گاه تا بدين وضعيت بحراني نبوده است و اين در حالي است كه ساختمان‏ها بيش از نيمي از مصرف انرژي جهان را به خود اختصاص داده‏اند. در اين پژوهش به شرح معماري پايدار ، نقش معماران و طراحان درايجاد چنين معماري پرداخته‏ايم. و سعي داريم با طرح راهكارهايي، زمينۀ تحقق اين باور را ايجاد نماييم. سوال اصلي اين پژوهش اين است كه ما چگونه مي‏توانيم با طراحي و شيوه‏هاي كارآمد طراحي به ايجاد يك مجتمع مسكوني بابهره گيري از انرژي خورشيدي بپردازيم. اين پژوهش مبتني بر مطالعة كتابخانه ايي صورت گرفته است.