تكنيك هاي نوازندگي كمانچه در لرستان

موسيقي زباني جهاني دارد كه از يك سو مبين پيوند جسم و روح انسان با محيط اطراف وي و از سوي ديگر نمايانگر هماهنگي و هارموني بين اجزاي مختلف طبيعت است. اين هماهنگي موسيقي با اجزاي طبيعت، موجب شده كه هر ملتي، هر قومي بر اساس شرايط خاص اقليمي و محيطي خود، ساز، نغمه‌هاي موسيقي و شيوه‌هاي بياني مبتني بر مختصات طبيعي، اقليمي و فرهنگي خود براي اجراي موسيقي برگزيند. يكي از اين شيوه‌هاي بياني در موسيقي ملت‌ها و اقوام، تكنيك‌هايي است كه نوازندگان براي اجراي قطعات، ملودي‌ها و مقام‌هاي موسيقي استفاده مي‌كنند كه اين تكنيك‌ها در فراخ‌ناي تاريخ و در گذر زمان در ساختار موسيقي اقوام در آميخته و جزيي جدايي‌ناپذير از موسيقي شده است. در اين مقاله تلاش بر اين است كه با احصاء و برشماري تكنيك‌هاي جرايي نوازندگان كمانچه به‌ويژه كمانچه نوازان لرستان و خرم‌آباد و به طور خاص استاد فقيد علي‌رضا حسين‌خاني، به بررسي اين تكنيك‌ها بپردازيم.