نقش مديريت دانش در بهبود خلاقيت كاركنان شركت اسنوا

عصر حاضر، عصر تحولات و تغييرات شگرف در فناوري‌هاست. عصري كه ساختار فكري آن آكنده از عمق بخشيدن به اطلاعات و توجه به مشاركت نيروي انساني خلاق و نوآور به‌جاي نيروي انساني وظيفه‌اي است. ازاين‌رو، مديريت هوشيار بر آن است تا هرچه بيشتر و بهتر در جهت استفاده از ابزاري به نام دانش براي رويارويي و مقابله با عوامل عدم اطمينان، حفظ موقعيت و ايجاد خلاقيت و نوآوري جهت گسترش توان رقابتي خود برآيد. اين پژوهش باهدف بررسي نقش مديريت دانش بر ارتقاء خلاقيت كاركنان در شركت اسنوا پرداخته‌شده است. تحقيق حاضر ازنظر هدف، از نوع تحقيق كاربردي و ازنظر ماهيت و روش از نوع توصيفي – پيمايشي و همبستگي مي‌باشد. ابزارهاي جمع‌آوري اطلاعات در اين پژوهش پرسشنامه استاندارد مديريت دانش فونگ و چوي(2009) و پرسشنامه استاندارد خلاقيت تورنس (1992) بود. روايي پرسشنامه‌ها با روش حداقل مربعات جزئي و پايايي آن به‌وسيله پايايي تركيبي تائيد شده است. اطلاعات با استفاده از نرم‌افزار Smart-PLS تجزيه‌وتحليل گرديده‌اند. نتايج تحقيق نشان داد كه مديريت دانش بر هر چهار بعد خلاقيت يعني سيالي، بسط، ابتكار و انعطاف‌پذيري تأثيرگذار بوده است و بيشترين تأثير را بر مؤلفه انعطاف‌پذيري با ضريب مسير 0.54 داشته است و پس‌ازآن به ترتيب بسط دانش، ابتكار و سيالي قرار داشته‌اند؛ بنابراين با بهبود مديريت دانش در اين سازمان، انعطاف‌پذيري كاركنان اين سازمان به ميزان قابل‌توجهي افزايش مي‌يابد.