اثر نقدشوندگي سهام بر ريسك نكول در شركت هاي بورس اوراق بهادار تهران

با توجه به پيامدهاي نامطلوبي كه عدم توانايي پرداخت براي شركت‌ها، اقتصاد كشور و نهادهاي پولي و مالي به همراه دارد، انجام تحقيقي كه بتواند به پيش گيري از اين وضعيت بپردازد، ضرورت مي‌يابد. به‌عبارت‌ديگر، اگر بتوان به‌وسيله مدلي، ريسك عدم توان پرداخت بدهي را در شركت‌ها پيش‌بيني نموده و پس‌ازآن به علت‌يابي و اصلاح وضعيت شركت پرداخت، مي‌توان از هدر رفتن ثروت مالي در قالب سرمايه‌گذاري‌هاي فيزيكي و انساني جلوگيري كرد. به‌علاوه، چنين مدلي مي‌تواند به تصميم‌گيرندگاني مثل شركت‌هاي سرمايه‌گذاري، بانك‌ها و دولت، كمك شايان توجهي ارايه نمايد. هدف اصلي اين تحقيق، بررسي ارتباط بين نقدشوندگي سهام و ريسك عدم توان پرداخت بدهي در بورس اوراق بهادار مي‌باشد. جامعه آماري تحقيق حاضر، شركت هاي توليدي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طي سال هاي 1388 تا 1394 بوده كه حجم جامعه با توجه به روش حذف سيستماتيك به تعداد 150 شركت رسيد. داده‌هاي پژوهش با استفاده از روش كتابخانه اي گردآوري شده و به وسيله نرم‌افزار Eviews مورد بررسي قرار گرفته‌است. در اين تحقيق، نقدشوندگي سهام به‌عنوان متغير مستقل درنظر گرفته شده تا تاثير آن بر ريسك عدم توان پرداخت بدهي موررد بررسي قرار گيرد. نتايج حاصل از تجزيه و تحليل داده هاي شركت ها در دوره زماني تحقيق با استفاده از رگرسيون چندمتغيره در سطح اطمينان 95% نشان مي دهد بين نقدشوندگي سهام و ريسك عدم توان پرداخت بدهي ارتباط معناداري وجود دارد.