بررسي شخصيت دمنه و گاو از ديدگاه مزلو

كليله و دمنه كتابي پند آموز است كه شخصيت‌هايش با آن كه حيوان هستند، اما رفتار و منشي انسان گونه دارند. اين كتاب تا به حال از منظرهاي مختلف روايت، شخصيت‎پردازي، تصوير‎پردازي، ساختارگرايي، نظريه روان‎شناسي(نهاد، من، فرا من)، رويكرد بينامتنيت و... بررسي شده است، اما تا به حال از ديدگاه آبراهام مزلو بررسي نشده است. آبراهام مزلو روان‎شناسي انسان‎گرا است كه به خاطر نظريه«خودشكوفايي» مشهور شده است و خودشكوفايي را دو نوع مي‌داند: خودشكوفايي روحي و جسمي. او خودشكوفايي افراد را در گرو تامين نيازهاي اوليه كه شامل: نيازهاي فيزيولوژيك، تعلق و دوست داشتن، ايمني، احترام است، مي‌داند و معتقد است هر شخص پس از برآورده شدن اين نيازها، قادر است به خودشكوفايي جسمي و روحي برسد. پژوهش حاضر پس از بررسي دو شخصيت گاو(شخصيت موفق و خودشكوفا است) و دمنه(خودشكوفا و موفق نيست) بر اساس هرم مزلو، به مقايسه نيازهاي آن ها مي‌پردازد و به اين نتيجه مي‌رسد كه هرم نيازهاي مزلو برخلاف عقيده مزلو، امري قطعي و ثابت نيست و كتاب كليله و دمنه به گونه‌اي نمادين موفقيت يا عدم موفقيت گاو و دمنه را تحت تاثير عوامل تقدير و سطح طبقات اجتماعي و حرص مي‌داند.