عناصر ساختاري داستان هزار و يك شب

در بررسي داستان‌ها و قصه‌ها مانند ساير موضوعات ، بايد به دنبال كشف ساختار بود و براي اين غرض بايد كوچكترين سازۀ داستاني را شناخت. البتّه بررسي روابط حاكم ميان سازه‌هاي يك اثر، منحصر به يك نوع ادبي نيست و موضوعات متعّددي را در بر مي‌گيرد. در عين حال، روابطي بايد بررسي شود كه به توليد معنا منجر گردد. ساختارگرايان بيشترين اهتمام را در بررسي داستان‌ها و قصه‎ها داشته‌اند و از كوچك‌ترين عناصر داستاني تا بزرگ‌ترين آن‎ها را مورد مطالعه قرار داده‎اند. از نكات مهم در شناخت ساختار، آن است كه هر جزيي بايد مد نظر قرار گيرد و چيزي فراموش نشود. جهت دست‌يابي به اين امر بايد تمامي عناصر داستاني مورد شناسايي و تحليل قرار گيرند. شناخت ساختار روايي و توصيف و تشريح شخصيت‌هاي داستان، يكي از مهم‌ترين نكته‌ها در پژوهش‌هاي ادبي است و پژوهشگران مي‌كوشند از طريق معناشناسي، ارتباط بين شخصيت‌هاي داستاني را تبيين كنند. در اين جستار كه با روش تحليلي- توصيفي انجام گرفته است بر آن هستيم به بررسي عناصر ساختاري در كتاب هزار و يك شب بپردازيم.