بررسي انديشه هاي پايداري در كليله ودمنه

در اين مقاله انديشه هاي پايداري نظير عمدتاً به سروده ها، نمايشنامه ها، داستان هاي كوتاه و بلند، قطعات ادبي، طنزها، حسب حال ها، نامه ها و آثاري گفته مي شود كه در همين سده، نوشته و آفريده شده اند و روح ستيز با جريان هاي ضدّ آزادي و ايستادگي در مقابل آنها را نشان مي دهند و متضمّن رهايي، رشد و بالندگي جامعه هاي انساني مانند آن در كليله و دمنه بررسي شده است. در كليله و دمنه، پايداري ادبيّات پايداري سابقه اي به قدمت تمدّن بشري دارد و در هر دوره اي، متناسب با شرايط و موقعيّت آن رخ مي نمايد و در شرايطي چون اختناق، استبداد داخلي، نبود آزادي هاي فردي و اجتماعي، قانون گريزي و قانون ستيزي جلوه گري مي كند. چنين پايداري بايد به حليه عدل آراسته باشد تا هر كس به خويشكاري خود در طبقه خاص خود پرداخته و به پايداري روان رسد.