بررسي نقش حيوانات در داستان هاي مرزبان نامه

حيوانات به سبب كاربرد تخيلي و تمثيلي كه دارند همواره در ادبيات فارسي نقش زيادي داشته‌اند. يكي از قديمي‌ترين و كهن‌ترين اين نقش ها فارسي استفاده تمثيلي از حيوانات است. در واقع شاعران و اديبان حيوانات را نماد و نشانه يك شخصيت مي‌دانستند و آن را تعريف مي‌كردند. داستانهاي تمثيلي را بر اساس شخصيتهاي داستان به دو قسمت پارابل و فابل تقسيم كرده اند. پارابل ،داستانهايي است كه قهرمانان آنها شخصيتهاي انساني هستند. اين داستانها، هدفي اخلاقي و ديني دارند و مي كوشند تا خواننده و شنونده را متنبه سازند. فابل داستانهايي است كه غالب شخصيتهاي آنها حيوانات اند. و در آنها دو هدف موردنظر است : يكي ، تعليم اخلاقي و يا عرفاني ؛ دوم ، نقد سياسي و اجتماعي ؛ مثل داستانهاي كليله ودمنه و مرزبان نامه . ما در اين مقاله ابتدا ضمن معرفي مختصر مرزبان نامه و كليله و دمنه تعريفي از تمثيل ، شخصيت و بررسي نقش حيوانات در مرزبان نامه ، با استفاده از بسامد گيري مي پردازيم.