قصه‌گويي به منزله‎ي پيشبردِ هدف با تاملي در قصه‎گويي دمنه و مرزبان در باب اول كليله و دمنه و مرزبان نامه

تا به امروز پژوهشگران زيادي قصه و داستان را با توجه به تحولات ادبي قرن بيستم با رويكردها و ديدگاه هاي متفاوتي تحليل و بررسي كرده اند، از جمله رويكرد ساختار گرايانه پراپ به قصه هاي پريان . در نوشتار حاضر ، ما با رويكردقصه گويي به منزله ي پيشبرد هدف و با روش توصيفي - تحليلي به سراغ دو اثر كلاسيك ادبي :كليله و دمنه و مرزبان نامه رفتيم تا با نگاه ساختارگرايانه جزيي نگر ، و با تامل در نحوه ي قصه گويي دو شخصيت از شخصيت هاي كليله و دمنه و مرزبان نامه يعني ؛ دمنه و مرزبان نشان دهيم كه هركدام چگونه با قصه گويي به هدفشان مي رسند. چنان كه هدف دمنه وصول به منزلت و جايگاه شايسته نزد شير است و به كمك روايت پردازي و قصه گويي به هدفش مي رسد. و از طرف ديگر ، مرزبان در كتاب مرزبان نامه با هدف نوشتن كتابي كه سرشار از پند و موعظه باشد نزد شاه مي رود و طرفه اينكه با استفاده از قصه گويي سرانجام به هدفش مي رسد. اين نوشتار شرح و بسط اين ايده است.