جستاري در كاركردهاي اقسام انشا در باب « شير و گاو» به عنوان يكي از ويژگي‌هاي متني كليله و دمنه

بررسي معاني ثانوي جملات در آثار ادبي، به عنوان يكي از شاخصه هاي سنجش ارزش ادبي هر اثر، در اغلب كتب بلاغي، مخصوصاً در كتاب هاي معاصر مورد تاكيد و تاييد فراوان قرار گرفته است. از طرفي مطالعات انجام يافته، نشان مي دهد كه بيشتر تلاش هاي صورت پذيرفته در علوم بلاغي، در متون نظم بوده و در خصوص متون نثر حداقل با رويكرد علم معاني، اقدامي بلاغي خاصي انجام نپذيرفته است. بديهي است در اين ميان كتاب كليله و دمنه به عنوان يكي از آثار مشهورِ منثورِ فارسي كه نام و آوازه آن، با گوش و هوش هر ايراني يا هر فارس زبان و فارسي داني، آشناست؛ هنوز تحقيقات بلاغي محدودي در زمينه ي علم معاني به خود ديده است. از اين رو در اين مطالعه كه به روش توصيفي – تحليلي و با ابزار كتابخانه اي انجام يافته، ضمن رعايت تحديد مساله، نگارندگان به بررسي يكي از مباحث علم معاني، يعني؛ « انشا و اغراض مجازي آن»، فقط در باب « الأسد و الثَّور» كليله و دمنه پرداختند تا نشان داده شود كه نويسنده يا مترجم مشهور آن، چگونه ضمن به كارگيري ظرايف ادبي در زمينه هاي علم بيان و بديع، به زيبايي هاي علم معاني و مقاصد ثانوي جملات نيز توجه كرده و توانسته اغراض خويش را به شيوه هاي معمول و متداول بلاغي بپروراند.