تحليل نقش فن تفسير در احيا وحفاظت از ميراث فرهنگي و طبيعي جهت رسيدن به توسعه پايدار گردشگري(مطالعه موردي روستاهاي اطراف تالاب انزلي)

فن تفسير، شيوه اي نوين در گردشگري امروز مي باشد كه با هدف رمز گشايي از اطلاعات سبب مي شود تا گردشگر درك درستي از جاذبه داشته باشد و درك ارزش، موجب حفاظت از ميراث طبيعي و فرهنگي خواهد شد. هدف از اين تحقيق تحليل نقش استفاده از فن تفسير در احيا و حفاظت از ميراث فرهنگي و طبيعي براي رسيدن به توسعه پايدار گردشگري است. اين مقاله با توجه به نوع هدف كاربردي بوده و از روش توصيفي براي جمع آوري اطلاعات استفاده شده است. روش گرداوري اطلاعات در اين پژوهش روش كتابخانه اي و تحقيق ميداني بوده و با توجه به اين امر كليه پتانسيل هاي مرتبط با موضوع مورد بررسي قرار گرفته اند. در روش كتابخانه اي كليه روايتهاي مردم منطقه مورد مطالعه در مورد فرهنگ و جاذبه ها با كتابهاي موجود مورد مقايسه قرار گرفت و در روش ميداني 33 روستاي اطراف تالاب انزلي بعنوان منطقه مورد مطالعه قرار گرفت و در ابتدا كليه اطلاعات مربوط به فرهنگهاي سنتي و فرهنگهاي مرتبط با طبيعت بصورت مصاحبه از جامعه ميزبان استخراج و مكتوب شد سپس با استفاده از فرمولي با عنوان معادله تفسير NPS كه معادله سازمان خدمات پارك ملي و اصول پانزده گانه فن تفسير است كليه اطلاعات رمز گشايي شدند. نتايج بدست آمده حاكي از آن بوده است كه امروزه به دليل انقطاع فرهنگي و از سويي ديگر مبهم بودن واژه توسعه پايدار براي جامعه بومي اگر از فن تفسير در تورگرداني استفاده شود و همچنين اين فن به جامعه ميزبان آموزش داده شود سبب ميشود تا ميزبان و گردشگر درك درستي از جاذبه هاي تاريخي، فرهنگي و طبيعي داشته باشند و اين درك موجب پي بردن به ارزش و حفاظت از جاذبه خواهد شد كه اين همان توسعه پايدار در گردشگري خواهد بود.