بررسي اثرات توانمند سازي جامعه محلي در توسعه گردشگري روستايي

صنعت گردشگري طي چند دهه گذشته يكي از مفاهيم مهم و بحث برانگيز توسعه در كشورهاي جهان، به ويژه كشورهاي توسعه يافته شناخته شده است و در اين رابطه برنامه هاي كوتاه مدت و بلند مدت بسيار و استراتژي هاي زيادي طرح ريزي شده و در حال اجرا است. اما به نظر مي رسد نقش جامعه محلي در توسعه صنعت گردشگري و در انواع گردشگري، به ويژه گردشگري روستايي در مناطق روستايي بسيار مهم و اساسي است. امروزه استفاده از ظرفيتها و توانايي هاي جامعه محلي با هدف كمك به توسعه مناطق روستايي، ابزاري است براي تحقق توسعه پايدار گردشگري براي روستاهايي كه داراي پتانسيل و توانمنديهاي زيادي براي گردشگري روستايي هستند.توسعه گردشگري روستايي نيز به عنوان راهكاري اساسي به منظور دستيابي به توسعه اقتصادي، اجتماعي و حتي فرهنگي در نواحي روستايي محسوب مي شود. از اين رو مشاركت جامعه محلي و ارتقاء توانمندي هاي اين مردمان، يكي از اركان مهم و ضروري براي توسعه پايدار گردشگري روستايي است و اين مهم ميسر نمي گردد مگر با افزايش آگاهي و دانش جامعه محلي ساكن در روستاها و جلب مشاركت اين مردمان. اما توانمندسازي و ارتقاء دانش و آگاهي اين مردمان، كاري است بسيار دشوار و اساسي كه مشاركت و هم ياري همه جانبه را هم از سوي جامعه محلي و هم از سوي مسولان و دولت مردانمي طلبد. هدف اين مقاله بررسي اثرات ارتقاء توانمنديهاي جامعه محلي در جهت توسعه گردشگري روستايي است. روش تحقيق در اين پژوهش به روش توصيفي و اسنادي (كتابخانه اي)بوده و تلاش دارد تا با استناد به پژوهش ها و تحقيقات انجام شده در اين زمينه، به اين مهم دست يابد.